Χαμένα πάνε τα προσωπικά rebranding, οι στροφές των 360 μοιρών, οι πυξίδες, τα ιδρύματα των σοφών και οι νέα πρόσωπα που περιβάλλουν τον Αλέξη Τσίπρα. Καθώς ο ίδιος παραμένει αμετακίνητος και αμετανόητος, στο αντιτραπεζικό και αντιεπενδυτικό λαϊκίστικο μοτίβο που καλλιεργούσε τόσα χρόνια. Λες και δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα, τόσο από τις απατηλές υποσχέσεις που τον έφεραν στην κυβερνητική εξουσία, όσο και από τις ίδιες τις αποφάσεις που είχε λάβει ως πρωθυπουργός της χώρας.
Προ δεκαπενθημέρου στο άρθρο: «Η επικίνδυνη τραπεζική αμνησία του Αλέξη Τσίπρα», εδώ, είχαν απαντηθεί όλες οι αιτιάσεις και οι καταγγελίες του, σχετικά με τις ανακεφαλαιοποιήσεις και τα ξένα funds, τον αναβαλλόμενο φόρο και την «κρατική εγγυημένη αισχροκέρδεια», με τις «καταχρηστικές» χρεώσεις και προμήθειες, με τη διαφορά των επιτοκίων και τη μη χρηματοδότηση της οικονομίας.
Δέχθηκα προ ημερών ένα mail από έναν οπαδό της πολιτικής επανόδου του Αλέξη Τσίπρα, στο οποίο κατακεραύνωνε όχι τις απαντήσεις που είχαν αναπτυχθεί στο άρθρο, αλλά τη θεματολογία που είχε επιλεγεί. Έτσι ο αποστολέας των σχολίων σημείωνε ότι η καταγγελία του αρχηγού του νέου Σύριζα για τα funds, δεν αφορούσε τα funds που είναι μέτοχοι των τραπεζών, αλλά τα funds και τους servicers που προχωρούν σε πλειστηριασμούς. Παράλληλα μου ανέλυσε για ποιο λόγο πρέπει να χαλαρώσουν τα τραπεζικά κριτήρια για να χρηματοδοτηθεί με επαρκή τρόπο η οικονομία διότι οι «τράπεζες χρηματοδοτούν μόνο όσους δεν έχουν ανάγκη δανείων».
Ας δούμε όμως πως έχει η πραγματικότητα και πόσο λερωμένη είναι η πολιτική φωλιά του Αλέξη Τσίπρα, την οποία δεν μπορεί να καθαρίσει με τον rebranding και τα χρώματα της Μπαρτσελόνα, αφού οι σχετικές αποφάσεις και οι νόμοι φέρουν την υπογραφή του.
Ο νόμος για τα «κόκκινα δάνεια» που πέρασαν στα funds και για τους servicers, δηλαδή τις εταιρίες διαχείρισης, είχε πατήσει πάνω στο Ν.3156/2003 που είχε ψηφίσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος δεν αφορούσε τα «κόκκινα δάνεια» των ιδιωτών. Αφορούσε γενικά την τιτλοποίηση απαιτήσεων και χρηματοδοτήσεων των επιχειρήσεων. Μα αυτόν τον τρόπο μια τράπεζα μπορούσε να μεταβιβάσει απαιτήσεις σε εταιρείες ειδικού σκοπού (SPV), που με τη σειρά τους εξέδιδαν ομόλογα.
Πάνω σε αυτή βάση τον Δεκέμβριο του 2015, η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, πέρασε το Ν.4354/2015, οποίος άνοιξε ουσιαστικά την αγορά των κόκκινων δανείων. Αφού δημιούργησε το νομικό πλαίσιο για τις εταιρίες Απόκτησης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις, δηλαδή τα Funds που αγοράζουν τα δάνεια, καθώς και τις εταιρίες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις, δηλαδή τους Servicers που κάνουν ρυθμίσεις, προβαίνουν σε εισπράξεις και σε πλειστηριασμούς.
Ακολούθως τον Μάιο του 2016, η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, πέρασε το N.4389/2016, που εφάρμοσε το ευνοϊκό φορολογικό που διέπει σήμερα τα funds. Όπως είναι οι απαλλαγές από τέλη χαρτοσήμου, απαλλαγές από φόρους μεταβίβασης, απαλλαγές από τέλη καταχώριση και άλλες ειδικές φοροαπαλλαγές για τα funds.
Και τέλος τον Ιούνιο του 2018, πέρασε ο Ν.4549/2018 που επέκτεινε τη δυνατότητα των τραπεζών να μεταβιβάζουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια, πιστώσεις και απαιτήσεις στους servicers και στα funds. Ουσιαστικά ενίσχυσε το πλαίσιο λειτουργίας των Servicers, με τη διευκόλυνση των μεταβιβάσεων δανείων και τιτλοποιήσεων και την παροχή περισσοτέρων εργαλείων αναδιάρθρωσης και ρευστοποιήσεων.
Βλέπουμε λοιπόν ότι το καθεστώς ίδρυσης και λειτουργίας των funds και των servicers, καθώς και των φοροαπαλλαγών τους, φέρει τη υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα και του κυβερνητικού του συνεταίρου Πάνου Καμμένου.
Πάμε τώρα στο θέμα των πλειστηριασμών.
Τον Αύγουστο του 2015, πέρασε ο Ν.4335/2015 που επιτάχυνε τις διαδικασίες κατάσχεσης και πλειστηριασμών, άλλαξε τη σειρά ικανοποίησης των πιστωτών και άνοιξε τον δρόμο για ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.
Τον Μάιο του 2017, πέρασε ο Ν.4472/2017 που θεσμοθέτησε την υποχρεωτική διεξαγωγή πλειστηριασμών με ηλεκτρονικά μέσα. Στόχος, ήταν αντικατάσταση της παραδοσιακής διαδικασίας στα ειρηνοδικεία για την αποφυγή των συνεχών εντάσεων και των καθυστερήσεων.
Τον Ιανουάριο του 2018, πέρασε ο Ν.4512/2018 για την πλήρη εφαρμογή ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.
Από τον Απρίλιο του 2018, το μέτρο επεκτάθηκε και για οφειλές προς την Εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Όλοι οι παραπάνω νόμοι για τους πλειστηριασμούς, φέρουν την υπογραφή της συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου. Και αυτό είναι ένα πραγματικό γεγονός το οποίο κανένα rebranding και καμμιά περιστροφή πέριξ του οριζόντιου ή του κατακόρυφου άξονα, δεν μπορεί να μεταβάλει.
Όσον αφορά την καταγγελία περί «μη χρηματοδότησης» της οικονομίας, η στην πολιτική φωλιά του Αλέξη Τσίπρα υπάρχει το όνομα της κατασκευαστικής εταιρίας Καλογρίτσα και της Τράπεζας Αττικής.
Ο όμιλος Καλογρίτσα (Τοξότης, ΜΙΚΗ, ΑΝΣΥ) ήταν χρηματοοικονομικά αξιολογημένος με G από την ICAP. Δηλαδή στην ένατη χειρότερη θέση της δεκάβαθμης κλίμακας. Μέχρι το 2014 το πιστοληπτικό όριο του ομίλου στην Τράπεζα Αττικής βρισκόταν στα 10 εκατ. Τον Ιούλιο του 2015, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το πιστοληπτικό όριο είχε φτάσει τα 100 εκατ. ευρώ. Και τον Σεπτέμβριο του 2016 τα δάνεια της Τράπεζας Αττικής προς τον όμιλο Καλογρίτσα είχαν υπερβεί τα 127,5 εκατ. ευρώ. Mε τις εκτιμήσεις για το μη καλυμμένο με εγγυήσεις μέρος των χρηματοδοτήσεων, δηλαδή με την «τρύπα» της τράπεζας Αττικής, να υπερβαίνει τα 90 εκατ. ευρώ.
Ίσως, αυτές τις πρακτικές να έχει στο μυαλό του ο νέος Σύριζα και ο αρχηγός του όταν αναφέρεται σε χρηματοδότηση της οικονομίας. Μαζί ίσως και με το παράλληλο ή συμπληρωματικό χρηματοπιστωτικό σύστημα που ευαγγελιζόταν κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του.
Βλέπουμε λοιπόν ότι τα funds, οι servicers, οι εκτεταμένες φοροαπαλλαγές τους, αλλά και οι πλειστηριασμοί, δεν ήρθαν ουρανοκατέβατα στην ελληνική οικονομία. Αντίθετα, βλέπουμε ότι το σχετικό νομικό πλαίσιο φέρει από κάτω, φαρδιά – πλατιά την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα. Κάτι που ακόμα και οι Λωτοφάγοι της Οδύσσειας είναι αδύνατον να λησμονήσουν.
