Ειδικά για την Τουρκία ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ έστειλε μήνυμα στην Άγκυρα χωρίς να ανεβάσει τους τόνους, αλλά προβάλλοντας τις πάγιες ελληνικές θέσεις: διάλογος με βάση το Διεθνές Δίκαιο και την UNCLOS, αλλά όχι υπό την απειλή πολέμου.
Η επιλογή του τόνου είχε τη σημασία της. Είχαν προηγηθεί οι δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε διαφορετικό κλίμα από το πρόσφατο παρελθόν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να επαναλάβει τις σταθερές ελληνικές θέσεις χωρίς να ανοίξει νέο κύκλο έντασης. Παράλληλα, έβαλε ψηλά το Κυπριακό, τα δύο μεγάλα ενεργειακά καλώδια και την εικόνα της ελληνικής οικονομίας στις αγορές, με ένα στοιχείο που ξεχώρισε: η Ελλάδα δανείζεται πλέον φθηνότερα από τέσσερις χώρες της G7.
Η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ
Η αγκαλιά του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου μπροστά στις κάμερες ήταν η πρώτη εικόνα. Η συνάντηση έγινε ύστερα από αίτημα της ισραηλινής πλευράς και κράτησε περισσότερο από μισή ώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν, μαζί με τον Σλοβένο ομόλογό του, ένας από τους μόλις δύο Ευρωπαίους ηγέτες που συνάντησε ο Νετανιάχου στη Νέα Υόρκη.
Συζητήθηκαν οι διμερείς σχέσεις και οι περιφερειακές εξελίξεις, με έμφαση σε Ιράν και Λίβανο, η αμυντική συνεργασία, στην οποία εντάσσεται και η «Ασπίδα του Αχιλλέα», αλλά και ζητήματα ενέργειας και διασυνδεσιμότητας.
Στην Αθήνα επιμένουν στη λέξη στρατηγική για τη σχέση Ελλάδας – Ισραήλ. Και εξηγούν ότι ακριβώς επειδή η σχέση έχει αυτό το βάθος, υπάρχει η δυνατότητα να γίνονται ανοιχτές συζητήσεις και να λέγονται και δύσκολες αλήθειες.
Η γραμμή προς την Άγκυρα
Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι οι τελευταίες δηλώσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση από όσα είχαν ακουστεί το προηγούμενο διάστημα.
«Είμαστε γείτονες, είμαστε καταδικασμένοι από τη γεωγραφία να ζούμε δίπλα ο ένας στον άλλο. Το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να χαμηλώσει η ένταση που δεν την έχουμε ανεβάσει εμείς», ανέφερε ανώτατη κυβερνητική πηγή.
Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Τάχθηκε υπέρ της συνέχισης του διαλόγου με την Τουρκία, αλλά έθεσε ως σταθερές προϋποθέσεις τον σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας.
Έθεσε την UNCLOS ως το θεσμικό πλαίσιο για την επίλυση της διαφοράς ως προς την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ και κατέστησε σαφές ότι ο διάλογος δεν μπορεί να συνυπάρχει με μονομερείς ενέργειες ή με απειλές πολέμου για την άσκηση νόμιμων δικαιωμάτων.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο Κυπριακό, 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή, συνδέοντας το ζήτημα με την αξιοπιστία του ίδιου του ΟΗΕ και την εφαρμογή των αποφάσεών του.
Παράλληλα ανέδειξε τον ρόλο της Ελλάδας σε Ευρώπη, Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, με την ασφάλεια, την ενέργεια και τις νέες διασυνδέσεις να αποκτούν όλο και μεγαλύτερο βάρος.
